Miastenia gravis to choroba autoimmunologiczna, która zakłóca komunikację między nerwami a mięśniami. Choć kojarzy się głównie z opadaniem powiek, jej wpływ na jamę ustną i gardło jest niezwykle istotny dla komfortu życia i bezpieczeństwa pacjenta.

Jednym z objawów choroby jest m.in. osłabienie mięśni żwaczy oraz języka. Wskutek tego z każdym kolejnym kęsem żucie staje się coraz trudniejsze, co zmusza chorego do robienia przerw podczas posiłku. Osłabienie języka utrudnia z kolei formowanie kęsa i precyzyjne przesuwanie go w stronę gardła. Może to prowadzić do zalegania resztek pokarmu w zachyłkach jamy ustnej, co sprzyja zapalnym chorobom dziąseł i rozwojowi próchnicy.

Kolejnym symptomem jest dysfagia, czyli zaburzenie połykania. Mięśnie podniebienia miękkiego mogą nie domykać wejścia do nosogardzieli, co skutkuje charakterystyczną, nosową mową lub cofaniem się płynów do nosa podczas picia. Osłabienie mięśni twarzy, zwanych potocznie mięśniami mimicznymi, może powodować tzw. uśmiech poprzeczny oraz trudności z domknięciem ust, co prowadzi do ich wysychania, powodując dyskomfort i pozbawienie ochronnej bariery dla tkanek, jaką jest ślina. Zwiększa to ryzyko zakażeń.