Światłoutwardzalne kompozyty to obecnie standardowe materiały wykorzystywane do wypełnień stomatologicznych. Mimo wielu zalet, nie są to rozwiązania bez wad, ponieważ w wyniku działania czynników fizycznych i chemicznych mogą zmieniać swoje właściwości. Największym problemem pozostaje tak zwany skurcz polimeryzacyjny, w wyniku którego podczas utwardzania materiał kompozytowy zmniejsza swoją objętość – o około 3%. Może to powodować powstawanie mikroszczelin pomiędzy wypełnieniem a zębem i w konsekwencji sprzyjać gromadzeniu się resztek pokarmowych oraz bakterii, co ostatecznie zwiększa ryzyko próchnicy.

Badaczom z Politechniki Lubelskiej udało się z sukcesem zredukować problem skurczu polimeryzacyjnego pojawiającego się przy utwardzaniu kompozytu – zmienili oni skład tego materiału, dodając do tworzącej go żywicy ciekły kauczuk. W rezultacie skurcz udało się zmniejszyć do około 2-2,5%, co uznane zostało za znaczący postęp, a sam kompozyt stał się dodatkowo bardziej odporny na uszkodzenia. Ponieważ ciekły kauczuk dobrze łączy się z żywicą polimerową, struktura kompozytu pozostaje jednolita, a materiał słabiej chłonie wodę.

Wspomniane właściwości kompozytu opracowanego przez lubelskich naukowców powodują, że wytworzone z tego materiału plomby stomatologiczne będą cechować się większą trwałością i wolniejszym zużyciem.

Źródło: Politechnika Lubelska