Międzynarodowy zespół naukowy opublikował w połowie tego roku wyniki badania, w którym przekonuje, że choroby jamy ustnej w obrębie zębów i przyzębia nie powinny być postrzegane jako odrębne jednostki, lecz jako specyficzne kontinua w ramach wzajemnie powiązanego trójstronnego układu ząb – miazga zęba – przyzębie.

Badacze wskazują, że zaniedbania w leczeniu próchnicy, dotykającej początkowo tylko szkliwo zębów i zębinę, skutkują pogłębieniem procesu chorobowego w kierunku miazgi zęba. Zapalenie miazgi zęba staje się zaś kluczowym momentem zwrotnym, którego wynik zależy od ilości drobnoustrojów, ich aktywności, reakcji gospodarza oraz jakości leczenia stomatologicznego. Kiedy brakuje skutecznej kontroli klinicznej stanów zapalnych w miazdze zęba, choroba może doprowadzić do martwicy tej tkanki i umożliwić rozprzestrzenianie się drobnoustrojów przez kanał korzeniowy do tkanek okołowierzchołkowych, wywołując w nich procesy zapalne. Te mogą dalej się rozprzestrzeniać i z czasem będą przypominać chorobę przyzębia lub współistnieć z tym schorzeniem.

Nowe podejście do rozumienia powiązań pomiędzy stanami chorobowymi zębów i przyzębia kładzie nacisk na profilaktykę i wczesne interwencje medyczne, a także na integrację poszczególnych dziedzin stomatologii w działaniach na rzecz przywrócenia równowagi zdrowotnej w jamie ustnej.