Dentofobia u młodzieży nie jest tym samym, co zwykły strach przed dentystą. Badacze uznają ją za odrębne zaburzenie lękowe, które ma istotne konsekwencje dla zdrowia jamy ustnej i funkcjonowania psychospołecznego. Głównym mechanizmem powstawania tej fobii jest bezpośrednie warunkowanie, czyli traumatyczne doświadczenia związane z bólem lub inwazyjnymi zabiegami w przeszłości.

Badania skupiają się głównie ogólnie na strachu dorosłego czy dziecka u stomatologa. Dentofobii natomiast postanowił się przyjrzeć badacz ze Szwecji. Badanie, którego uczestnikami zostały osoby w wieku 16 lat ze stwierdzoną dentofobią, wykazało, że u młodzieży zaburzenie to ma wprawdzie niską częstość występowania, ale jednocześnie niesie istotne konsekwencje kliniczne, a co ważne – faktycznie jest to zjawisko odmienne od zwykłego strachu przed dentystą.

W łagodzeniu dentofobii może pomóc prowadzona przez wykwalifikowanego terapeutę, wspierana przez rodziców, terapia poznawczo-behawioralna. Istotne jest też budowanie od wczesnego dzieciństwa pozytywnego obrazu leczenia stomatologicznego i spotkań z dentystą.