Zgrzytanie zębami i nadmierne ich zaciskanie jest objawem psychosomatycznym stresu i ma być swoistym sposobem na zmniejszenie jego poziomu. Jednak w przypadku nieprawidłowego zgryzu może dojść do sytuacji odwrotnej: zwiększenia ilości hormonów stresu zamiast ich redukcji.

Jednak wady zgryzu nie tylko generują odwrotny efekt do zamierzonego; zwiększają bowiem również ryzyko uszkodzeń szkliwa podczas zgrzytania zębami. Wskutek przeciążeń może też dojść do rozchwiania zębów albo krwawień z dziąseł. Ponadto, jak pokazują wyniki niedawno przeprowadzonych badań, przy wadzie zgryzu towarzyszącej stresowi i zaciskaniu zębów może również dojść do zaburzeń orientacji przestrzennej i pogorszenia pamięci długofalowej. Utrzymujący się wysoki poziom stresu odbija się także negatywnie na w procesach regeneracji i myślenia twórczego oraz spowalnia tempo wzrostu włosów. Jeszcze innymi powikłaniami bruksizmu, a więc pośrednio i stresu, są bóle głowy, zaburzenia słuchu, bóle uszu, karku, pleców, zagryzanie błony śluzowej policzków czy warg. Negatywnymi konsekwencjami mogą być także bezsenność, problemy z otwieraniem ust i większa podatność na afty oraz stany zapalne tkanek jamy ustnej.

Wykazano, że osoby, które dotyka duży stres, podświadomie intensyfikują złe nawyki mające prowadzić do rozładowania nadmiernego napięcia: zgrzytanie zębami jest częstsze, obgryzane są paznokcie czy skuwki ołówków.

Ważne, aby w przypadku dostrzeżenia objawów, które mogą szkodzić zdrowiu zębów z powodu stresu, zdecydować się na leczenie ortodontyczne wady zgryzu, regularnie odwiedzać stomatologa, a jeśli zajdzie taka konieczność – skorzystać z pomocy psychologa.