Technik dentystyczny po ukończeniu szkoły i wejściu na rynek zawodowy może mieć na tyle poważne problemy ze znalezieniem pracy w zawodzie, że zrezygnuje z jego wykonywania i zajmie się czymś innym, marnując – być może – swój talent. Początki kariery nie są łatwe, ale nie warto od razu się zrażać.

Ci, którym udało się zdobyć zatrudnienie, zaczynają z czasem myśleć o własnej firmie. Zawodowe usamodzielnienie się to kusząca perspektywa i rzadko kto chce z własnej działalności przejść z powrotem pod kierownictwo innej osoby, ale przed opuszczeniem pewnej posady etatowej, warto zastanowić się nad wizją własnej pracowni i praktycznymi aspektami przejścia na własny rozrachunek. Zderzenie z rzeczywistością i silną konkurencją może być silne i początkujący technik dentystyczny o słabszej konstrukcji emocjonalnej może mieć problemy nie tylko z pokonaniem konkurencji, ale nawet z zapewnieniem stabilności ekonomicznej własnemu przedsięwzięciu.

Ci, którym się udało, wskazują na następujące czynniki sukcesu:

• własna pracowitość, obowiązkowość i umiejętność nawiązywania oraz podtrzymywania dobrych relacji z kontrahentami i klientami (lekarzami i pacjentami);

• otwarcie na świat i na ludzi – uzyskuje się to poprzez uczestnictwo w kongresach, warsztatach i innych wydarzeniach branżowych, podczas których jest okazja do wymiany myśli i doświadczeń;

• dobre relacje z lekarzami – na zasadzie partnerskiej, ukierunkowane na osiągnięcie wspólnego celu, czyli zadowolenia pacjenta;

• zachowanie równowagi między życiem zawodowym i prywatnym – aby praca nie spowodowała wypalenia zawodowego, technik nie może zamykać się na całe dnie w pracowni, kierując się zasadą maksymalizacji zarobków. Ważne jest również korzystanie z życia – bo kiedy zaniedba się obszar prywatny: rodzinę, przyjaciół i hobby, nawet największego perfekcjonistę nie ucieszy wykonanie kolejnej idealnej protezy.

Dobrze, jeśli zrealizowanie marzeń o własnej pracowni nie kończy pomysłów na indywidualny rozwój zawodowy. Można bowiem (i warto) dalej się doskonalić także poza murami laboratorium protetycznego, np. jako trener czy wykładowca.

Źródło: Opracowanie własne