Badania ujawniają różnice w kształceniu techników dentystycznych oraz w odniesieniu do standardów egzaminów państwowych w pięciu krajach azjatyckich: Japonii, Tajwanie, Korei Południowej, Filipinach i Chinach. Liderami cyfryzacji są Japonia i Korea Południowa – w tych państwach stopień wdrożenia cyfrowych technologii (np. CAD/CAM, druk 3D, kursy symulacyjne) do programów nauczania techników dentystycznych jest najbardziej zaawansowany. Tajwan stosuje zrównoważoną mieszankę metod cyfrowych i tradycyjnych, zaś Filipiny i Chiny pozostają na początkowym etapie integracji cyfrowej z programami kształcenia w tym zawodzie.

Pomimo postępów w edukacji cyfrowej, egzaminy państwowe (praktyczne) w większości badanych krajów nadal w przeważającej mierze opierają się na konwencjonalnych technikach, czyli wykonaniu pracy ręcznej (np. woskowanie, odlewanie). Wskazuje to na pewno na dysonans między stopniem cyfryzacji procesu kształcenia a egzaminowania, ale też sygnalizuje, że środowisko akademickie musi szybciej adaptować metody egzaminowania do współczesności, aby faktycznie przygotować absolwentów do pracy w cyfrowej klinice stomatologicznej.