Morfologia ludzkiego uzębienia cechuje się ogromną różnorodnością. Różnice w liczbie guzków, układzie korzeni zębowych czy konfiguracji bruzd są silnie uwarunkowane genetycznie. Ponieważ zęby doskonale zachowują się w materiale kopalnym, ich analiza pozwala na rekonstrukcję historii populacji w badaniach archeologicznych, paleontologicznych oraz identyfikację cech osobniczych w medycynie sądowej.

Dotychczas badania te były ograniczone przez brak publicznej, spójnej bazy danych. Cenne zbiory pozostawały rozproszone lub niedostępne poza wąskimi kręgami akademickimi. Jednak w czerwcu 2026 r. badacze przedstawili na łamach periodyku bioRxiv koncept Dental Morphological Database (DeMoDa). To otwarte repozytorium obejmujące 246 cech morfologicznych zebranych od 17 308 osób żyjących w 32 regionach geograficznych świata na przestrzeni ostatnich tysiącleci.

Twórcy DeMoDa zintegrowali historyczne bazy danych uznanych antropologów (Turnera, Hanihary, Scotta i Irisha). Dzięki opracowaniu dwustopniowego systemu konwersji połączono trzy najpopularniejsze metody klasyfikacji i udostępniono dwie wersje danych odpowiadające tym dwóm krokom: jedną z bardziej zniuansowaną punktacją cech kosztem mniejszej liczebności próby oraz drugą z mniej zniuansowaną punktacją cech, ale o szerszym zasięgu próby.