Ozon, znany głównie jako gaz w atmosferze, ma również zastosowanie w stomatologii. W gabinecie dentystycznym jest wykorzystywany w bardzo małych, kontrolowanych stężeniach jako środek terapeutyczny – z uwagi na jego zdolność do skutecznego niszczenia bakterii, wirusów i grzybów. Dzięki temu doskonale sprawdza się w leczeniu wczesnych zmian próchnicowych (często bez potrzeby borowania), odkażaniu kanałów korzeniowych czy leczeniu chorób dziąseł.

Ozon przyspiesza też gojenie i zmniejsza stan zapalny. Jest stosowany do leczenia bolesnych aft, opryszczki czy liszaja płaskiego. Pomaga także w regeneracji tkanek po zabiegach chirurgicznych, na przykład po usunięciu zęba, łagodząc ból i przyspieszając zamykanie się rany. Ozon może również pomagać w remineralizacji (wspierając przez to odbudowę wczesnych ubytków szkliwa) oraz w zmniejszaniu nadwrażliwości zębiny.

Ponieważ ozonu nie należy wdychać, gdyż jest drażniący dla płuc i dróg oddechowych, dentyści stosujący ozonoterapię używają specjalistycznego sprzętu z precyzyjnymi aplikatorami i systemami odsysającymi, które zapewniają, że gaz trafia tylko w leczone miejsce i nie jest wdychany ani przez pacjenta, ani przez personel.