Szczękościsk może być objawem nowotworu w obrębie głowy i szyi, ale też może pojawić się jako późne powikłanie radioterapii onkologicznej tej okolicy, w tym – raka jamy ustnej. Może rozwinąć się nawet kilkanaście miesięcy po zakończeniu leczenia, najczęściej między 12-18 miesiącem. Objawia się ograniczeniem ruchomości żuchwy, co utrudnia otwieranie ust, mówienie, jedzenie i higienę jamy ustnej.

Częstość występowania szczękościsku po radioterapii jest dość wysoka. Do czynników ryzyka należą tu: zakres i lokalizacja napromieniania, wcześniejsze operacje, rodzaj zastosowanej chemioterapii oraz stan stawu żuchwowego przed leczeniem.

W leczeniu szczękościsku najczęściej stosuje się indywidualnie dobrane do pacjenta postępowanie, wykorzystując:

• ćwiczenia i urządzenia mechaniczne poprawiające zakres ruchu żuchwy;

• masaże mięśni żucia i stawu skroniowo-żuchwowego;

• farmakoterapię (leki przeciwbólowe, rozluźniające i przeciwzapalne);

• akupunkturę jako metodę wspomagającą;

• w ciężkich przypadkach – leczenie chirurgiczne.