Do polerowania stopów z metali nieszlachetnych technicy dentystyczni najczęściej używają frezów o dużej twardości powierzchniowej (np. z węglika krzemu). Również proces elektrolizy w krótkim czasie pozwala na uzyskanie gładkiej powierzchni przy małym nakładzie pracy. Podczas jego przeprowadzania powierzchnia metalu zachowuje się jak anoda i jest częściowo rozpuszczona w wyniku przepływu prądu przez roztwór elektrolitu.

W dalszej kolejności powierzchnię materiału, z którego wykonywana jest proteza, poleruje się za pomocą kamieni o nasypie z tlenku glinu.

Późnej stomatolog używa szczoteczki z twardego włosia oraz pasty polerskiej, aby uzyskać jak najgładszą powierzchnię. Dla ostatecznego połysku używa się emulsji polerskich.

Bardzo ważne jest, aby pamiętać o dokładnym wyczyszczeniu przedmiotów podczas zmiany pasty polerskiej na produkt o mniejszym stopniu granulacji. W przeciwnym razie uzyskany efekt nigdy nie będzie zadowalający, gdyż większe cząstki z zanieczyszczeń będą przyczyniać się do nierównomiernego wygładzenia powierzchni.