Lakowanie i lakierowanie zębów u dzieci to dwa odrębne zabiegi profilaktyczne, choć często mylone; oba mają na celu zmniejszenie ryzyka próchnicy.

Główna różnica między lakowaniem a lakierowaniem polega na mechanizmie działania – lakowanie to ochrona fizyczna konkretnych powierzchni, a lakierowanie to wzmocnienie chemiczne uzębienia.

Lakowanie polega na wypełnieniu głębokich bruzd i zagłębień na powierzchniach żujących zębów trzonowych i przedtrzonowych specjalnym materiałem – lakiem szczelinowym. Tworzy on mechaniczną barierę, która uniemożliwia zaleganie resztek pokarmowych i rozwój bakterii. Zabieg wykonuje się zazwyczaj na świeżo wyrżniętych zębach stałych, ale może być też przeprowadzony na zębach mlecznych. Jego skuteczność zależy od dokładnej izolacji zęba oraz regularnych kontroli szczelności laku.

Lakierowanie natomiast to pokrycie zębów cienką warstwą lakieru fluorowego. Fluor wspomaga remineralizację szkliwa, hamuje jego demineralizację i ogranicza aktywność bakterii próchnicotwórczych. Zabieg można wykonywać już u najmłodszych dzieci, również na zębach mlecznych.