Jak się miewa nasza służba zdrowia? Zasługuje na dobrą ocenę, ale ma kilka poważnych słabości – tak oceniają ją polscy eksperci. „Polski system ochrony zdrowia zasługuje na dobrą ocenę, biorąc pod uwagę fakt, ile przeznaczamy na niego środków finansowych w porównaniu do innych krajów na porównywalnym poziomie rozwoju gospodarczego” – czytamy w „Służbie Zdrowia” w wydaniu z dnia 8.09.2014 r.

Specjaliści wskazują, co według nich najpoważniej ogranicza ruch w kierunku ku lepszemu:

• Niedofinansowanie – przekłada się na utrudnienie dostępu do diagnostyki w czasie uzasadnionym medycznie oraz problemy z dostępem do lekarzy specjalistów. Problem ten dotyczy głównie dzieci oraz osób starszych, czyli tych pacjentów, którzy wymagają często leczenia z udziałem wielu specjalistów, i w przypadku których diagnostyka i terapia powinny przebiegać szczególnie sprawnie.

• Odkładana w czasie informatyzacja pracy służb medycznych i związany z tym brak przepływu informacji o historii choroby i leczenia. Skutkuje to niepotrzebnym wielokrotnym zlecaniem wykonania tych samych badań diagnostycznych.

• Brak standardów w zakresie procedur medycznych, algorytmów postępowania – w części obszaru działania medycyny zostały one już wypracowane, lecz nie znajdują odzwierciedlenia w polityce NFZ i resortu zdrowia; nie trzymają się ich też pracownicy służb medycznych.

• Płacenie za serwis, a nie za efekty leczenia, czyli pensja za konsultacje, a nie za ich skuteczność, co jest standardem w systemach rozwiniętych.

• Przyzwyczajenie do leczenia u specjalistów a nie u lekarzy pierwszego kontaktu w przypadkach, kiedy można prowadzić leczenie pozaspecjalistyczne. Takie postępowanie generuje niepotrzebnie kolejki, silnie wydłuża czas oczekiwania na wizytę i prowadzi do pogorszenia stanu zdrowia u najbardziej potrzebujących pomocy specjalisty.

Źródło: „Służba Zdrowia”