Każdy technik dentystyczny wie, że ocena wartości jego pracy zależy od wyglądu protezy. O estetce uzupełnienia decydują:

• indywidualność

• idealne zęby przednie

• różowa estetyka

• modelacja woskowa oraz podbarwienie akrylu.

Tworząc pracę protetyczną należy dążyć do ideału, nie zapominając przy tym, że wszelka przesada wygląda sztucznie, a proteza jest najbardziej estetyczna wówczas, gdy wygląda naturalnie. O naturalności wyglądu uzupełnienia decyduje kolor poszczególnych elementów, dopasowanie kształtu i barw pracy do wieku oraz wyglądu odbiorcy i zachowana trójwymiarowość elementów składowych protezy.

Różowa estetyka może być stosowana do wykonania protez całkowitych z uwzględnieniem wszystkich biologicznych wskazań. I to od niej w dużej mierze zależy wartość pracy protetyka. Dobrze wymodelowane dziąsła w przestrzeniach miedzyzębowych wykluczają pojawienie się efektu tzw. czarnych dziur i pozwalają na zachowanie trójwymiarowości samych zębów. Przy odrobinie wysiłku włożonego w modelowanie można otrzymać wyglądające na naturalne formy dziąseł. W przypadku wykonywania protez całkowitych szczególną uwagę należy zwrócić na kształtowanie powierzchni wargowej dziąseł.

Wykonując pracę, warto mieć przed oczami wzorzec w postaci zdjęć – wówczas modelowanie przebiega szybciej i wiernie oddaje szczegóły naturalne.

Bardzo ważne jest pieczołowite ukształtowanie i wygładzenie kieszonek dziąsłowych, które nie będą już później opracowywane frezem, oraz wypracowanie właściwego kształtu wędzidełka wargi. Właściwie wymodelowana powierzchnia dziąseł zapewni użytkownikowi protezy nie tylko komfort samego noszenia i dopasowania, ale również ułatwi czyszczenie uzupełnienia.

Źródło: „Nowoczesny Technik Dentystyczny”