Ząb może być jak kronika, w której zapisane są preferencje żywieniowe istoty, od której ów ząb pochodzi, oraz zmiany w składzie diety w czasie trwania życia osobnika. Dowiedli tego Francuzi. Naukowcy z Laboratorium Geologii w Lyonie i Laboratorium Antropologii Molekularnej w Tuluzie pod kierunkiem prof. Vincent Balter zajmują się badaniem zębów hominidów: australopiteków, Homo habilis i Homo erectus. Dzięki ich pracy udało się ustalić, jak wyglądała dieta tych istot i dlaczego obecnie nasze preferencje żywieniowe skłaniają się ku mięsożerności. Zespół przebadał skamieniałe zęby hominidów przechowywane w Muzeum Transvalu w Republice Południowej Afryki. W zębach już wcześniej ułamanych, ukruszonych czy przeciętych wykonywano przy użyciu lasera mikroskopijnej wielkości otwory. Laser przydał się również do ustalenia zawartości poszczególnych warstw szkliwa i zębiny odkładających się w zębach w czasie trwania życia osobnika. Pobrane próbki zębiny i szkliwa były poddawane również analizie chemicznej w celu ustalenia składu.

Dzięki badaniom dowiedzieliśmy się, że osobnicy należący do jednego gatunku hominidów odżywiali się w sposób dość zbliżony, natomiast pomiędzy gatunkami występowały dość duże różnice w diecie. Sposób żywienia podlegał także ewolucji – równolegle do rozwoju kolejnych form hominidów. Australopiteki, które żyły ok. 4,5-2 mln lat temu żywiły się tym, co dawała im matka natura, głównie zaś jadalnymi nadziemnymi częściami roślin, choć w ich menu trafiały się też korzonki, padlina, kora a nawet drewno drzew. U Homo habilis, form hominidów, które wykształciły się ok. 2,5 mln lat temu, podstawą pożywienia były rośliny.

- Na podstawie naszych badań rysuje się jego [H. habilis – przyp. red.] obraz jako konsumenta korzeni, pędów, owoców, kory drzew, orzechów, a więc rzeczy twardych, trudnych do gryzienia, chrupiących – wyjaśnia prof. Balter.

Z kolei Homo erectus, który pojawił się na Ziemi ok. 1,8 mln lat temu i był bezpośrednim przodkiem Homo sapiens, chętnie żywił się mięsem.

- Uważamy, że wyposażony w narzędzia kamienne hominid ten był już w stanie żywić się tym, co upolował. Potrzebował mięsa i tłuszczu, aby zaspokoić zapotrzebowanie na energię mózgu, który u tego gatunku cały czas, z pokolenia na pokolenie, się powiększał –wyjaśnia prof. Vincent Balter.

Źródło: „Rzeczpospolita”