Najpopularniejsze masy wyciskowe, z których korzystają współczesne protetyka, stomatologia i ortodoncja, to masy alginatowe oraz silikonowe. Każdy rodzaj materiałów ma swoje niewątpliwe zalety, ale też i wady – o których chyba warto bardziej pamiętać, by praca protetyczna, która powstanie na bazie wycisku, była naprawdę udana.

Masy alginatowe

• Zalety: łatwość przygotowywania materiału, niski koszt wykonania wycisku, wymagana elastyczność wycisku po jego wykonaniu (ogólnie jednak zbytnia elastyczność wycisku alginatowego jest uznawana za jego wadę), hydrofilność i niekomplikowane oddzielenie wycisku od odwzorowywanej powierzchni.

• Wady: stosunkowo ograniczona zdolność do rejestracji szczegółów odwzorowywanej struktury i podatność do zmiany wymiarów pod wpływem warunków środowiska, w jakim wycisk jest przechowywany – dlatego wymagane jest szybkie odlanie modelu, najlepiej bezpośrednio po wyjęciu wycisku z jamy ustnej pacjenta lub (ostatecznie) przechowywanie wycisku w wilgotnym środowisku (bez użycia nacisku) do czasu wykonania modelu.

Masy silikonowe

• Zalety: dokładność w odwzorowaniu szczegółów powierzchni, odporność na zmienne warunki fizyczne otoczenia (wilgotność, temperatura) i na rozerwanie, stabilność kształtu podczas przechowywania. Modele mogą być odlewane nawet po wielu godzinach od wykonania wycisku silikonowego, a jeden wycisk może posłużyć do odlania wielu modeli.

• Wady: to głównie wysoki koszt wykonania formy i trudność wykonania dokładnego wycisku przy nieodpowiednich warunkach wilgotnościowych panujących w jamie ustnej.

Źródło: Opracowanie własne