Nowoczesna stomatologia i protetyka święcą swoje triumfy m.in. dzięki wykorzystaniu włókien szklanych. Są to materiały mocne - wytrzymałością ustępują włóknom węglowym, są za to zdecydowanie bardziej wytrzymałe od stopów tytanu, aluminium i wysokiej jakości stali. Na dodatek są biokompatybilne, trwałe, wygodne w użytkowaniu dla pacjenta i w preparacji dla specjalisty tworzącego prace protetyczne lub stomatologiczne; to włókna o wymaganej sztywności i elastyczności oraz wyjątkowo estetyczne. Warto też wspomnieć o niskich kosztach związanych z używaniem tego materiału. Ceni się je za uniwersalność: włókna te znajdują zastosowanie w każdej dziedzinie stomatologii, a szczególnie w protetyce:

• przy tworzeniu i wzmacnianiu konstrukcji protez – jako składowe wzmacniające kompozyty i akryle; włókna stosowane są przy wykonywaniu nowych protez oraz przy naprawie uszkodzeń używanych uzupełnień;

• w endodoncji – przy wzmacnianiu odbudowywanych tkanek zęba;

• w stomatologii zachowawczej przy rekonstrukcji tkanek twardych przy sporych uszkodzeniach; dzięki nim możliwe jest przeprowadzanie leczenia z przestrzeganiem założeń stomatologii minimalnie inwazyjnej;

• w ortodoncji – do wytwarzania aparatów korygujących wady zgryzu.

Włókna węglowe powstają w procesie obejmującym:

• topienie piasku kwarcowego (samego lub z dodatkami)

• przeciskanie stopionej masy szklanej przez otwory o malej średnicy i formowanie włókna (w zależności od techniki wytwarzane są nici proste, splecione w siatkę, imitujące strukturę materiału uzyskaną na krosnach tkackich lub liny, albo też pocięte w określonej wielkości fragmenty);

• szybkie schładzanie w celu zachowania pożądanej struktury amorficznej cząstek krzemionki.

W protetyce największym uznaniem cieszą się włókna proste, jednokierunkowe, długie – można ich używać do wzmacniania praktycznie wszystkich konstrukcji protetycznych. Pozostałe odmiany ułożenia włókien, szczególnie siatka, znajdują zastosowanie głównie do wzmacniania elementów o większej powierzchni oraz grubych.

Źródło: Opracowanie własne