Współczesny rozwój technologii materiałowych, cyfryzacja (systemy CAD/CAM) oraz zmiany w programach kształcenia znacząco zmieniają strukturę pracy w stomatologii i modyfikują role poszczególnych członków zespołu stomatologicznego. Obserwuje się zjawisko zacierania się tradycyjnych granic kompetencji między stomatologiem, asystą, higienistką stomatologiczną a technikiem dentystycznym.

Współczesna edukacja akademicka lekarzy dentystów kładzie mniejszy nacisk na techniczne aspekty wytwórcze, co sprawia, że absolwenci w większym stopniu polegają na ekspertyzie laboratoriów. Znajduje to odzwierciedlenie w prawie – przykładem są choćby wprowadzone już w 2020 r. w USA na Florydzie przepisy dopuszczające fizyczną obecność technika dentystycznego przy fotelu stomatologa podczas skomplikowanych procedur, takich jak pełne rekonstrukcje zgryzu czy implantoprotetyka.

Choć lekarz dentysta pozostaje liderem zespołu i osobą odpowiedzialną za ostateczny efekt terapeutyczny, sukces leczenia zależy obecnie od ścisłej, interdyscyplinarnej współpracy. Nowoczesny model opieki wymaga też od każdego członka zespołu – od higienistki stomatologicznej po technika dentystycznego – adaptacji do cyfrowego przepływu pracy.