Zadaniem współczesnej protetyki jest znalezienie optymalnego kompromisu między estetyką a funkcjonalnością, co oznacza brak ustępstw w jednym lub drugim kierunku. W przypadku korony protetycznej ważnym aspektem jest znalezienie wspomnianego kompromisu w odniesieniu do zdrowia dziąseł.

Pod względem kontaktu z dziąsłami wyróżnia się trzy rodzaje koron protetycznych:

• Korona poddziąsłowa – nieznacznie zachodzi między tkankę dziąsłową a odbudowywany ząb. Stwarza to dobre warunki do osadzania się resztek organicznych i płytki nazębnej w okolicy dziąsłowej. Sprzyja to recesji miękkiej tkanki i powstawaniu patologicznych kieszonek dziąsłowych.

• Korona dodziąsłowa – osadzona jest dokładnie na szczycie szczeliny dziąsłowej. Ponieważ nie wchodzi pomiędzy dziąsła a ząb, nie sprzyja tak, jak korona poddziąsłowa retencji płytki nazębnej i recesji dziąseł oraz stanom zapalnym przyzębia i niszczeniu przyczepu łącznotkankowego.

• Korona naddziąsłowa – nie stwarza warunków korzystnych do osadzania się resztek organicznych i płytki nazębnej pomiędzy tkanką miękką a odbudowywanym zębem. Z tego powodu też uznawana jest za rozwiązanie, które w najmniejszym stopniu prowokuje zmiany w przyzębiu i z tego powodu pod względem higienicznym ten typ koron uznawany jest za wybór najkorzystniejszy.