Celem przedklinicznego badania pilotażowego przeprowadzonego w Szwajcarii było oszacowanie, czy obecne oprogramowanie CAD/CAM jest w stanie automatycznie generować klinicznie akceptowalne projekty stałych protez zębowych opartych na implantach, bazując na informacjach dostępnych w postaci skanów pełnego łuku lub kwadrantu. Na potrzeby badania przewidziano dwa scenariusze kliniczne i wygenerowano 80 automatycznych projektów protez wspartych na implantach, które następnie oceniono pod kątem punktów kontaktu, relacji zwarciowych i kształtu przęsła. Porównano też czas potrzebny na całkowicie manualne zaprojektowanie uzupełnienia oraz na ręczną korektę projektu automatycznego.

Niestety, żaden z automatycznych projektów nie spełniał wymagań klinicznych. Najczęstsze problemy obejmowały m.in. brak prawidłowych kontaktów międzyzębowych, niewłaściwą morfologię powierzchni okluzyjnej, nieprawidłowy przebieg przęsła. Czas pracy potrzebny na skorygowanie projektu automatycznego okazał się zaś porównywalny z wykonaniem projektu od podstaw.

Obecne systemy CAD wymagają zatem znacznych udoskonaleń, aby mogły samodzielnie tworzyć wielopunktowe uzupełnienia implantoprotetyczne gotowe do zastosowania klinicznego, a rola technika dentystycznego pozostaje kluczowa przy produkcji tego typu prac.