Z przeglądów badań naukowych i metaanaliz, które oceniają globalnie stan wiedzy na temat zapobiegania i leczenia urazów zębów i innych tkanek jamy ustnej wśród stomatologów, wynika, że dentyści mają niewystarczający poziom wiedzy w zakresie postępowania w nagłych wypadkach urazowych. Kształcenie się w zakresie urazów stomatologicznych jest bowiem wyzwaniem. Trudności wynikają z konieczności opanowania wiedzy z wielu dyscyplin stomatologicznych i medycznych w zakresie, który obejmuje tematykę urazów w każdej z tych dziedzin. Dentysta musi opanować informacje ze stomatologii podstawowej, periodontologii, endodoncji, ortodoncji, chirurgii szczękowo-twarzowej, pedodoncji itp., a dodatkowo z postępowania doraźnego w sytuacjach nagłych i leczenia jednoczesnego wielu różnych tkanek. Musi też zdobyć wiedzę o następstwach urazów o szybkim rozwoju i implikacjach długoterminowych oraz nabyć umiejętność radzenia sobie w sytuacjach stresujących, gdyż do takich niewątpliwie należy podejmowanie leczenia u pacjenta z urazem stomatologicznym. Na opanowanie tej bardzo szerokiej wiedzy w programie kształcenia akademickiego przeznacza się jednak zbyt mało czasu.