Noma, znana także jako cancrum oris, rak wodny to rzadka, ale niezwykle ciężka choroba martwicza powodowana przez bakterie, a atakująca tkanki jamy ustnej i twarzy. Martwicze zapalenie tkanek twarzoczaszki najczęściej dotyka dzieci w wieku od 2-6 lat, żyjących w skrajnie ubogich warunkach, zwłaszcza w regionach Afryki Subsaharyjskiej.

Schorzenie rozwija się zazwyczaj u osób z niedożywieniem, osłabionym układem odpornościowym, często po przebytych zakażeniach, takich jak odra czy malaria. Początek choroby bywa lekceważony, gdyż może objawiać się w formie drobnego owrzodzenia dziąseł lub błony śluzowej, ale zmiana szybko przekształca się w rozległą martwicę. Bakterie beztlenowe niszczą tkanki miękkie i kostne, powodując dramatyczne zniekształcenia twarzy. Proces chorobowy postępuje błyskawicznie – w ciągu kilku dni może dojść do destrukcji policzka, warg czy nosa. Śmiertelność w ostrych stadiach sięga nawet 80–90% bez leczenia. Osoby, które przeżyły, są trwale oszpecone, a w leczeniu wykorzystuje się skomplikowane operacje rekonstrukcyjne – niestety, w wielu biednych regionach niedostępne. Światowa Organizacja Zdrowia uznaje nomę za „chorobę zaniedbaną”, której można zapobiec prostymi działaniami; schorzenie trafiło na listę chorób tropikalnych.