Mimo posiadanej przez ludzkość dużej wiedzy na temat rozwoju szkliwa i zębów, nadal nie wiadomo, jak i dlaczego niektórzy ludzie są bardziej narażeni od innych na próchnicę lub choroby wrodzone mineralnych tkanek zębów.

Problem zbadał interdyscyplinarny zespół naukowy z North Western University – badacze zmapowali jony w ludzkich zębach i odkryli znaczące różnice strukturalne szkliwa pomiędzy badanymi próbkami. Odkrycie to może poprawić zrozumienie cyklu życiowego mineralnej tkanki zębów i wpływu tegoż na ludzkie zdrowie.

Badacze doszli do swoich spostrzeżeń wykorzystując technologię dyfrakcji rentgenowskiej. Dzięki temu mogli zauważyć niewielkie różnice – rzędu pikometrów – w parametrach krystalograficznych kryształów szkliwa, które powiązali z obecnością jonów takich, jak magnez, sód, węglan. W badanych zębach zaobserwowano różnice w mezoskali (to jest w skali pośredniej między wielkością atomową a widoczną dla ludzkiego oka) w układzie pojedynczych pręcików szkliwnych i tkanki znajdującej się wokół nich. Odkryto, że na poziomie mezoskali istnieją różnice zarówno w orientacji sieci, jak i w jej strukturze między próbkami szkliwa z różnych zębów.

Naukowcy uważają, że obserwacja nieorganicznego „odcisku palca” kryształów szkliwa daje wgląd w to, co działo się, kiedy tworzyło się szkliwo. To z kolei może wyjaśniać, dlaczego niektóre osoby są bardziej podatne na próchnicę i inne choroby zębów.