Odpowiednia podaż określonych składników odżywczych buduje odporność tkanek, natomiast choroby przewlekłe ogólne lub układowe czy narządowe nasilają uszkodzenia w jamie ustnej poprzez utrzymujący się stan zapalny i zaburzenia regulacji układu odpornościowego. Odżywianie ma więc znaczący wpływ na kompleksowe zdrowie jamy ustnej – oddziałuje na wytrzymałość szkliwa, równowagę mikrobiomu tego obszaru i występowanie stanów zapalnych w tkankach miękkich i twardych.

Zbilansowane odżywianie jest też niezbędne dla rozwoju zębów i mineralizacji szkliwa, dlatego ciąża i wczesne dzieciństwo to okresy, gdy dostarczanie odpowiedniej ilości określonych składników pokarmowych wyraźnie przekłada się na zdrowie jamy ustnej w całym życiu człowieka. Trzeba pamiętać, że wady rozwojowe szkliwa, m.in. fluoroza, hipomineralizacja trzonowo-siekaczowa czy hipoplazja, są ściśle powiązane z niedoborami wapnia, fosforu, białka oraz witamin A, D, E i K. Witaminy te są rozpuszczalne w tłuszczach i muszą być dostarczane z pożywieniem, bo organizm samodzielnie ich nie wytworzy bądź wytworzy zbyt mało, żeby pokryć zapotrzebowanie w okresie rozwojowym. Dieta musi też dostarczać witamin A oraz C – obu bezwzględnie potrzeba śluzówce jamy ustnej przez całe życie.