Torbiel korzeniowa to najczęściej występująca torbiel zębopochodna w kościach szczęk. Jest to patologiczna jama wypełniona płynem lub treścią półpłynną, otoczona torebką łącznotkankową, która rozwija się przy wierzchołku korzenia zęba.

Powodują ją chore zęby – jest bezpośrednim skutkiem martwicy miazgi zęba, a powstaje zazwyczaj w wyniku nieleczonej, głębokiej próchnicy lub urazu mechanicznego. Bakterie z martwego kanału zębowego przedostają się do tkanki okołowierzchołkowej, wywołując przewlekły stan zapalny. Organizm, próbując odizolować infekcję od zdrowej kości, tworzy wokół obszaru zmienionego zapalnie barierę (torbiel).

Torbiel często rozwija się bezobjawowo przez długi czas i jest wykrywana przypadkowo na zdjęciu RTG. Mogą jednak wystąpić stany zaostrzenia, objawiające się m.in. silnym bólem zęba (nasilającym się przy nagryzaniu lub opukiwaniu), obrzękiem i zaczerwienieniem dziąsła, przetoką, przez którą wydobywa się treść ropna, a nawet rozchwianiem chorego zęba lub zębów sąsiednich.

Leczenie jest konieczne, gdyż nieleczona torbiel stale powiększa się, powodując zanik kości (resorpcję), uszkodzenie sąsiednich zębów, a w skrajnych przypadkach może prowadzić do patologicznych złamań żuchwy lub ulec transformacji nowotworowej.