Najnowsze badanie opublikowane w czasopiśmie Nature (2026), przeprowadzone przez naukowców z Broad Institute oraz Harvard Medical School, rzuca nowe światło na to, dlaczego niektórzy ludzie, mimo nienagannej higieny jamy ustnej, są bardziej podatni na próchnicę. Analiza danych od ponad 12 500 osób wykazała istnienie bezpośrednich interakcji między ludzkim DNA a DNA mikroorganizmów zasiedlających jamę ustną. Okazuje się, że ludzkie geny w dużej mierze determinują skład mikrobiomu jamy ustnej, co z kolei przekłada się na ryzyko utraty zębów.

Naukowcy zidentyfikowali 11 regionów w genomie człowieka, które kontrolują liczebność rozmaitych gatunków bakterii. Uwagę badaczy zwracają dwa geny:

• AMY, który odpowiada za produkcję amylazy ślinowej (enzymu rozkładającego skrobię na cukry proste) – wykazano, że większa liczba kopii tego genu korelowała ze zwiększoną skłonnością do próchnicy i częstszym stosowaniem protez zębowych;

• FUT2 – warianty tego genu, wcześniej kojarzone z mikrobiomem jelitowym, okazały się mieć najsilniejszy wpływ na poziomy aż 58 gatunków bakterii w jamie ustnej.