Zapalenie przyzębia (periodontitis) to przewlekła choroba zapalna, która uszkadza struktury utrzymujące zęby: dziąsła, więzadła i kość wyrostka zębodołowego. Choć występuje powszechnie w populacji ogólnej, osoby żyjące z wirusem HIV są szczególnie narażone na cięższy przebieg tej choroby. Postępujące starzenie się organizmu, zarówno naturalne, jak i przyspieszone przez infekcję HIV, potęguje ten problem – wiąże się bowiem z pojawieniem się markerów molekularnych starzenia w tkankach przyzębia, co osłabia zdolność tych tkanek do regeneracji i sprzyja przewlekłemu zapaleniu. Również zmniejszona gęstość kości u osób starszych (szczególnie kobiet po menopauzie), zaburzenia hormonalne i metaboliczne powodują, że ryzyko chorób przyzębia rośnie.

Dodatkowo, jeśli osoby zakażone HIV są leczone terapią antyretrowirusową, doświadczają one przewlekłego osłabienia układu odpornościowego. Niestety, w miarę starzenia się naturalna odpowiedź immunologiczna ulega dalszemu pogorszeniu. Prowadzi to w obszarze jamy ustnej do zaburzeń równowagi mikrobiomu jamy ustnej (dysbiozy), nasilonego stanu zapalnego, osłabienia procesów naprawczych i regeneracyjnych tkanek przyzębia. W efekcie osoby starsze z HIV częściej rozwijają ciężkie postacie periodontitis, z szybszą niż u niezakażonych rówieśników utratą kości i zębów.