Kwas hialuronowy (HA, ang. hyaluronic acid) w stomatologii jest coraz szerzej wykorzystywany – zarówno w leczeniu przyzębia, jak i w zabiegach estetycznych czy regeneracyjnych. I to nie tylko w chirurgii plastycznej, ale też w codziennej praktyce periodontologicznej i protetycznej.

Kwas hialuronowy to naturalny polisacharyd (glikozaminoglikan), występujący w tkance łącznej, mazi stawowej i skórze. Ma zdolność wiązania dużych ilości wody, dzięki czemu nawilża, uelastycznia i wspomaga regenerację tkanek.

W stomatologii używa się syntetycznego (biozgodnego) kwasu hialuronowego – najczęściej w postaci żeli, iniekcji lub membran. Obecnie stosuje się go w:

• leczeniu chorób przyzębia (periodontologia), m.in. do regeneracji tkanek miękkich, wspomagania gojenia po kiretażu, w leczeniu kieszonek przyzębnych – żele z HA podawane do kieszonek redukują stan zapalny, wspierają regenerację nabłonka i tkanki łącznej;

• do poprawy estetyki jamy ustnej – tzw. estetyki „różowej”, czyli dotyczącej tkanek miękkich;

• do stymulacji gojenia ran po ekstrakcjach, implantacjach i przeszczepach tkanek miękkich;

• w leczeniu zespołu pieczenia jamy ustnej i przy suchości jamy ustnej – HA jest szczególnie pomocny u pacjentów starszych i leczonych onkologicznie.