Na podstawie analizy zębów ludzi współczesnych i znalezionych podczas prac archeologicznych wykazano, że palenie niekorzystnie zmienia cement zębowy, a wpływ ten utrzymuje się długo po tym, jak dana osoba rzuci palenie.

Cement, który otacza korzeń zęba, tworzy charakterystyczne pierścienie, które przyrastają wraz z wiekiem – podobnie jak słoje drzew. Badacze, korzystając z tak zwanej cementochronologii, ujawnili po raz pierwszy, że istnieją biologiczne uszkodzenia związane z paleniem, a pojawiają się one w strukturze zębów w formie zakłóceń w tworzeniu pierścieni w cemencie zębowym. Uszkodzenia te były wyraźne u osób palących – widoczne były zmiany w grubości i regularności pierścieni. Tego typu defekty zauważono u 70% byłych palaczy, 33% obecnych palaczy, natomiast u osób niepalących nieprawidłowości w tworzeniu pierścieni dotyczyły zaledwie 3% badanych.

Interesujące jest, że cement okazał się grubszy u byłych palaczy – co, zdaniem naukowców, wynika z tego, że wraca on do normy po rzuceniu palenia, a na uszkodzonych pierścieniach tworzy się więcej osadów, co pogrubia te kręgi. Z kolei u aktywnych palaczy tworzenie się cementu pozostaje upośledzone, a uszkodzenia utrzymują się nawet 20 lat po wypaleniu ostatniego papierosa.