Według naukowców z Uniwersytetu Hebrajskiego częstość występowania anomalii rozwojowych zębów u osób, które przeżyły raka w dzieciństwie zależy od rodzaju zastosowanego leczenia przeciwnowotworowego. W badaniu, którego wyniki zostały niedawno opublikowane, oceniona została częstość występowania zaburzeń rozwojowych zębów wśród dzieci, które przeżyły raka, w kontekście zastosowanego rodzaju leczenia (chemio –, radioterapia bądź zabieg chirurgiczny), a także w odniesieniu do rodzaju choroby i wieku podczas leczenia.

Uczeni odkryli, że skojarzona chemioterapia i radioterapia – w szczególności naświetlanie okolic głowy i szyi – wpływają na wzrost ryzyka wystąpienia wspomnianych anomalii. Pierwszych objawów zaburzeń zębowych można się spodziewać w ciągu 1-2 lat po leczeniu przeciwnowotworowym. Nieprawidłowości w rozwoju zębów po chemioterapii pojawiły się u 43% uczestników badania, natomiast po skojarzonej chemio- i radioterapii – aż u 52%. Najczęściej zaburzenia występowały u badanych poddanych radioterapii w okolicy głowy i szyi – stwierdzono je u 60% uczestników badania.

Badacze wskazują, że dzieci są szczególnie narażone na szkodliwe skutki radioterapii i chemioterapii – wymagają z tego powodu znacznej uwagi społeczności medycznej i dentystycznej, ponieważ to stomatolodzy i lekarze identyfikują przyszłe zagrożenia.