Współczesna stomatologia mierzy się ze swoistym konfliktem interesów między profilaktyką a leczeniem odtwórczym. W wielu krajach toczy się też spór o autonomię higienistek stomatologicznych, a jego sednem jest sprzeczność polegająca na tym, że higiena dąży do zapobiegania chorobom, podczas gdy model biznesowy tradycyjnej stomatologii opiera się na dochodach z leczenia, w tym – skutków zaniechania higieny.

Na świecie zwraca się uwagę, że obecny system często sprowadza rolę licencjonowanych specjalistów profilaktyki do roli podrzędnej – profilaktyczne diagnozy bywają odrzucane, opóźniane lub uznawane za przesadzone. Praca higienistek jest ceniona, ale ich osąd kliniczny – nie zawsze.

Przepisy dotyczące nadzoru nad działaniem specjalistów z zakresu higieny dentystycznej, choć motywowane bezpieczeństwem, bywają coraz częściej postrzegane jako bariery ekonomiczne i działania monopolistyczne. Praktycy zwracają uwagę, że ograniczanie samodzielności higienistek uderza szczególnie w populacje wykluczone, gdzie niezależna opieka profilaktyczna mogłaby znacząco obniżyć koszty i liczbę wizyt nagłych w gabinetach stomatologicznych. Autonomia higienistek jest zatem korzystna dla systemu opieki dentystycznej.