Sedacja nie jest znieczuleniem; w gabinecie stomatologicznym służy wyciszeniu, uspokojeniu pacjenta i redukcji jego strachu przed dentystą. Pacjent może być poddany sedacji wziewnej bądź głębokiej (dożylnej lub doustnej).

Najpłytszą i najbezpieczniejszą formą sedacji jest jej postać wziewna, która polega na wdychaniu mieszaniny podtlenku azotu i tlenu (gaz rozweselający) przez specjalną maskę nosową. Pacjent wprowadzany jest przez to w stan przyjemnego rozluźnienia, lekkiego oszołomienia i apatii. Może pojawić się uczucie unoszenia się lub ciepła. Przez cały czas zachowana jest pełna świadomość – pacjent słyszy dentystę, rozumie go i reaguje na jego polecenia. Działanie gazu mija zaledwie kilka minut po odłączeniu aparatu dostarczającego wziewnie gaz.

W sedacji głębokiej pacjentowi podaje się leki uspokajające i nasenne, przez co wchodzi on w stan graniczący ze snem fizjologicznym, a jego świadomość jest znacznie ograniczona – bardzo słabo reaguje na bodźce zewnętrzne i zazwyczaj nie pamięta przebiegu samego zabiegu. Leki działają też znacznie dłużej niż gaz rozweselający– po zabiegu pacjent potrzebuje opieki osoby towarzyszącej i nie może prowadzić pojazdów przez resztę dnia.