Kluczową rolę w rozwoju przestrzeni między mleczakami odgrywają czynniki genetyczne, ale wpływy środowiskowe (w tym sposób karmienia w niemowlęctwie) również mogą modulować ten proces.

W Hiszpanii przeprowadzono badanie z udziałem dzieci w wieku 3–5 lat, które miało na celu analizę związku między sposobem karmienia (piersią, butelką, stosowaniem smoczka) a obecnością i wielkością przestrzeni międzyzębowych w zębach mlecznych. Przy użyciu skanerów wewnątrzustnych zmierzono 18 przestrzeni u każdego dziecka. Największe dystanse odnotowano w szczęce między siekaczem bocznym a kłem, zaś w żuchwie – między kłem a pierwszym trzonowcem.

Choć analiza statystyczna nie wykazała bezpośredniej korelacji między rodzajem karmienia a wielkością przestrzeni międzyzębowych, naukowcy zauważyli, że u dzieci karmionych przez dłuższy czas piersią przestrzenie te były większe. Naturalny mechanizm ssania może więc pozytywnie wspierać rozwój łuków zębowych i zgryzu.