Od początku 2011 r. obowiązują nowe przepisy, dotyczące tego, jak powinna być prowadzona dokumentacja medyczna, co powinny zawierać konkretne dokumenty i w jakiej formie można je prowadzić i przechowywać. Z rozporządzenia, które obowiązuje od 1 stycznia, wynika, że:

• dokumentacja medyczna może być prowadzona w formie tradycyjnej lub elektronicznej – przez każdy rodzaj podmiotu udzielającego świadczeń medycznych; przepisy dotyczące formy elektronicznej dokumentacji sformułowane są tak, że nie powinno być problemu z prowadzeniem i przechowywaniem dokumentów w bardziej nowoczesnej formie;

• prowadzenie dokumentacji medycznej w ZOZ-ie oraz w praktyce lekarskiej nieznacznie różni się: lekarze prowadzący praktyki mają mniej dokumentów do wypełniania.

W rozporządzeniu nie ma informacji na temat czasu przechowywania dokumentów zawierających informacje o zdrowiu i chorobach pacjentów. Z tego powodu należy stosować zapisy, które zawiera Ustawa o Prawach Pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, a więc:

• przechowywać dokumentację w siedzibie podmiotu, w którym została sporządzona;

• czas przechowywania dokumentów to: 20 lat, a jeśli nastąpiła śmierć pacjenta wskutek zatrucia lub urazu ciała, okres ten wynosi 30 lat; 22 lata dla dokumentacji dotyczącej dziecka do drugiego roku życia; 5 lat dla skierowań; 10 lat dla zdjęć rtg.

Źródło: Opracowanie własne