Na współczesną protetykę składają się:

• Leczenie – czyli działania skupione na likwidacji zaburzeń w budowie układu stomatognatycznego i w funkcjonowaniu aparatu żującego.

• Rehabilitacja:

  - stricte protetyczna, związana z odbudową braków w łuku zębowym i przywracaniem odpowiednich czynności aparatu żującego oraz właściwego wyglądu twarzy pacjenta;

  - psychiczna i socjologiczna – prowadzona równolegle do działań rekonstrukcyjnych, a związana z przywracaniem pacjentowi wiary w siebie, nakłanianiem go do nawiązania więzi społecznych oraz wspomagająca pacjenta w okresie dostosowywania się do nowych protez.

• Profilaktyka – to w protetyce szeroko pojęte działania, których celem jest zapobieganie przyczynom powstawania schorzeń jamy ustnej, wczesne wykrywanie chorób i jak najszybsze podjęcie leczenia oraz stosowanie środków oferowanych przez rehabilitację - by minimalizować ryzyko negatywnego wpływu czynników mogących pojawiać się w trakcie trwania terapii protetycznej.

Dzięki nowoczesnym materiałom i technologiom działanie protetyka można określić mianem rzemiosła, w którym wykorzystuje się elementy sztuki i mechaniki, z coraz większym naciskiem kładzionym na estetykę wykonywanych prac; i które swoim działaniem obejmuje obecnie wszystkie grupy wiekowe pacjentów: dzieci, młodzież, dorosłych aktywnych zawodowo i osoby starsze. Wykonanie optymalnego uzupełnienia protetycznego nie byłoby jednak możliwe bez osiągnięć w innych dziedzinach nauk: diagnostyce, periodontologii, biotechnologii, chirurgii czy ortodoncji; oraz bez dostosowania metod leczenia i rehabilitacji do potrzeb konkretnego pacjenta.

Źródło: Opracowanie własne